Story (Dutch): De onschilderbare
Click here for English version
___
.
Een zen-student zei: “Ik vind geen creativiteit in zen. Het is altijd hetzelfde verhaal, altijd hetzelfde ding, elke keer weer. Waar is de vreugde, de kleur, de creatie?”
De zen-meester vroeg: “Dan is zen misschien niet iets voor jou?”
De student antwoordde: “Misschien niet.”
Vele momenten gingen voorbij in onaangename stilte. De student vertrok en in de jaren die voorbijgingen werd hij een beroemde schilder. Twintig jaar later kwam hij terug in het klooster. Toen hij de meester weer zag, zei hij: “Geen dag ging voorbij dat ik niet moet denken aan ons laatste gesprek.”
De meester zei: “Je schilderen is je meditatie.”
De schilder vertrok weer en bleef nog vele jaren schilderen. Aan het einde van zijn leven verlangde hij terug naar het klooster. Hij ging terug maar hoorde dat de oude zen-meester overleden was. Hij ging terug naar zijn atelier om een schilderij te maken ter ere van hem. Urenlang zat hij voor het witte doek, wachtend op inspiratie. Hij hoorde de vogels buiten zingen, zag de wolken bewegen en hoorde muziek spelen van achter de muren van zijn atelier. Hij maakte veel wandelingen, dacht na over wat te schilderen. Menig idee kwam en ging. Uiteindelijk verbrandde hij het doek in een vuur. En hij dacht bij zichzelf: “Geen eer kan deze man gebracht worden. Mijn penselen kunnen hem niet raken.”
Hij bleef schilderen tot aan zijn dood. Hij verwees altijd naar zijn oude zen-meester als “de onschilderbare”.
Stervende, vroeg hij zijn zoon: “Heb ik je ooit verteld over mijn oude zen-meester?”
De zoon antwoordde met een glimlach: “Maar een keer of twintig, pap.”
Het gezicht van de stervende man veranderde en hij zei: “Ik heb dit nooit iemand verteld maar ik haatte die vent.”
De zoon vroeg: “Maar ik dacht dat je hem absoluut liefhad, zijn kalmte, zijn … alles?”
De stervende zei: “Ik kon hem niet schilderen! Begrijp je dat?”
De zoon zei: “Ja.”
Met een zucht van opluchting stierf de oude schilder, dromend van kleuren die in de wind zweven, zijn geest vervliegend als rook in de lucht.
.
___
Story (Dutch): Een betere wereld
Click here for English version
___
.
Een zen-student vroeg: “Zou iedereen meditatie moeten leren? Zou de wereld er een betere plek van worden?”
De zen-meester antwoordde: “Misschien moeten we de wereld even met rust laten. Want als de wereld al geen rust nodig heeft, dan misschien wij wel?”
De student vroeg: “Dus, niet?”
De meester zei: “Wel of niet. Doet het er toe?”
De student zei: “Dat klinkt nogal pessimistisch. Alsof er niets is dat we kunnen doen.”
De meester informeerde: “Doet je rug geen zeer?”
De student vroeg: “Mijn rug? Er is niets mis met mijn rug. Wat?”
De meester zei: “Ik dacht dat hij misschien zeer deed van het op je schouders dragen van de wereld.”
De student begon te huilen.
De meester zei: “Meditatie is de wereld van je schouders laten glijden.”
De student glimlachte.
De meester voegde alleen dit nog toe: “Het is okee om de wereld zichzelf te laten redden, op z’n minst voor de duur van je meditatie.”
.
___
Story (Dutch): Uitgedrukt in woorden
Click here for English version
___
.
Een zen-student vroeg: “Kan iets in woorden worden uitgedrukt?”
De zen-meester zei: “Alles kan uitgedrukt worden in woorden.”
De student vroeg: “Maar het niets kan niet worden uitgedrukt in woorden, toch?”
De meester zei: “Niets is niet een ding. Dus, het kan niet in woorden worden uitgedrukt.”
.
___
Story (Dutch): Instant karma
Click here for English version
___
.
Een zen-student vroeg: “Wat is karma?”
De zen-meester gaf de student onmiddelijk een klap in het gezicht.
De student vroeg: “Hee! Waar was dat voor?”
“Je vraagt, je krijgt een klap.” legde de meester uit.
De student zei: “Maar je beantwoordde mijn vraag niet…?”
De meester deed zijn hand omhoog, zich klaarmakend om weer te slaan.
De student zei: “Niet nodig. Ik snap het!”
.
___
Story (Dutch): Het wezen van illusie
Click here for English version
___
.
Twee zen-studenten waren het wezen van illusie aan het bespreken.
De ene zei: “Alles is illusie. Alles wat we ervaren is alleen in ons denken.”
De ander was het ermee oneens: “Realiteit is niet illusie. De enige illusie is in het denken. Denken is illusie en daarbuiten, bestaat realiteit.”
Na wat discussie, vroegen zij hun meester: “Is er enige realiteit buiten het denken? Of is het denken de enige illusie?”
De meester zei: “Er is geen denken.”
De studenten waren verward en informeerden: “Als er geen denken is, wat is dan het probleem?”
De meester antwoordde: “Waarom ga je niet zelf kijken waar het probleem is? Als je het vindt, laat het me weten.”
.
___
Story (Dutch): De prinses
Click here for English version
___
.
Een mooie prinses zou een zen-klooster gaan bezoeken. Het was erg moeilijk te bereiken en men kon er alleen komen via een smal voetpad naar de top van een steile berg. Bovendien waren vrouwelijke bezoekers gewoonlijk niet toegestaan. De monniken probeerden hun opwinding te verbergen door extra hard te mediteren.
Toen de prinses het pad omhoog liep, zag ze een naakte wilde man staan in het vroege ochtendlicht. Hij praatte tegen zichzelf, zijn verstand duidelijk verloren. Op een gegeven moment blafte en huilde de vreemde man naar de hemel. Toen hij haar recht aankeek, gromde hij. Geschokt vervolgde de tedere prinses snel haar wandeling op het pad.
Toen ze eindelijk veilig het klooster bereikte, zag de hoofd-monnik haar bleke gelaat en haar duidelijke geschokte staat en zei: “Ik zie dat u onze meester heeft ontmoet.”
.
___
Story (Dutch): Wat is het ego?
Click here for English version
___
.
Een zen-student vroeg: “Wat is het ego?”
“Het is tijd om het avond-eten te maken.” antwoordde de zen-meester.
De student vroeg: “Maar hoe zit het met het ego?”
De meester zei: “Je ego zorgt wel voor zichzelf maar je maag niet.”
.
___
